Clinical Trial of Vena Caval Filtry w zapobieganiu zatoru płucnego u pacjentów z proksymalną zakrzepicą żył głębokich

Umieszczenie bariery w żyle głównej dolnej w celu zapobiegania zatorom tętnicy płucnej wynikającym z zakrzepów żylnych zostało po raz pierwszy zasugerowane przez Trousseau w 1868 r.1 Procedura stała się powszechna po tym, jak filtry do intubacji stały się dostępne pod koniec lat sześćdziesiątych XX. Jednakże, niefrakcjonowana heparyna z doustnymi antykoagulantami przez trzy miesiące zapobiega zator tętnicy płucnej u 95% pacjentów z proksymalną zakrzepicą żył głębokich.3,4 U tych pacjentów ogólnie przyjęte wskazania do umieszczenia filtra są zatem ograniczone do przeciwwskazań lub niepowodzeń terapii przeciwzakrzepowej.5-7 Łatwość wstawiania nowych filtrów drogą przezskórną i podobno niskie współczynniki powikłań zwiększyły ich użycie i prawdopodobnie poszerzyły wskazania do ich stosowania.8-10 Według źródeł branżowych w Stanach Zjednoczonych dodaje się 30 000 do 40 000 filtrów każdego roku. Stany10. Wśród pacjentów, którzy otrzymywali filtry i antykoagulanty, 5 od 10 do 50 procent miało ostrą zakrzepicę żył głębokich i współistniejącą zatorowość płucną, 11 przewlekłą niewydolność serca lub płuc, 12,13 podeszły wiek, 14 nowotwór, 15 lub duży proksymalne lub swobodne 16,17 skrzepliny. Brak jest dowodów potwierdzających skuteczność filtrów, ponieważ nie przeprowadzono randomizowanych prób. [1, 19] Przeprowadziliśmy randomizowane badanie, aby ocenić korzyści i ryzyko związane z umieszczeniem filtru profilaktycznego oprócz leczenia przeciwzakrzepowego u pacjentów z proksymalną zakrzepicą żył głębokich, którzy były uważane za osoby z wysokim ryzykiem wystąpienia zatorowości płucnej.
Wykazano, że heparyny drobnocząsteczkowe są co najmniej tak samo skuteczne i bezpieczne, jak heparyna niefrakcjonowana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich.4 Istniała potrzeba oceny tych związków u pacjentów uznawanych za pacjentów wysokiego ryzyka, którzy mogą otrzymać vena filtr kawalerski do celów profilaktycznych. Konstrukcja czynnikowa dwa na dwa pozwoliła nam porównać zarówno użycie filtra bez filtra, jak i heparyny drobnocząsteczkowej z niefrakcjonowaną heparyną.
Metody
Projekt badania
W wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu w 44 ośrodkach we Francji, porównaliśmy instalację stałego filtra żył kawitacyjnych bez filtra i podskórnej heparyny drobnocząsteczkowej o stałej dawce, z dożylną niefrakcjonowaną heparyną o regulowanej dawce. Protokół został zatwierdzony przez instytucjonalne komisje przeglądowe wszystkich uczestniczących instytucji.
Pacjenci
Kolejni hospitalizowani pacjenci w wieku powyżej 18 lat byli uprawnieni, jeśli mieli ostrą proksymalną zakrzepicę żył głębokich potwierdzoną przez flebografię, z towarzyszącą lub bez objawowej zatorowości płucnej, i jeśli ich lekarze uznali, że są oni bardzo narażeni na zatorowość płucną. Pacjenci zostali wykluczeni, jeśli mieli jakąkolwiek z następujących czynności: umieszczenie poprzedniego filtra, przeciwwskazanie lub brak leczenia przeciwzakrzepowego, leczenie przeciwzakrzepowe lecznicze trwające dłużej niż 48 godzin, wskazanie do trombolizy, krótka oczekiwana długość życia, alergia na jod, dziedziczna trombofilia, ciężka niewydolność nerek lub wątroby, ciąża lub prawdopodobieństwo niezgodności. Po udzieleniu przez pacjentów pisemnej świadomej zgody, randomizacja (stratyfikacja według ośrodka) została przeprowadzona za pomocą centralnego 24-godzinnego komputerowego systemu telefonicznego.
Zabiegi
Zastosowano cztery rodzaje trwałych filtrów żylnych: Vena Tech LGM (B
[podobne: chloramfenikol, anastrozol, alemtuzumab ]
[hasła pokrewne: bańki chińskie allegro, bazofile poniżej normy, bioimpedancja elektryczna ]