Heparyna o niskiej masie cząsteczkowej w leczeniu pacjentów z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową ad 7

Objaśnienia dotyczące pozornej niezgodności, inne niż przypadkowe, obejmują możliwość, że heparyny o małej masie cząsteczkowej są powiązane z mniejszą redukcją, jeśli w ogóle. Możliwość tę potwierdzają dwa ostatnie badania .1,12 Warto zauważyć, że wskaźniki nawrotowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej z heparynami drobnocząsteczkowymi w różnych próbach leczenia są stałe, około 4 do 5 procent, podczas gdy wskaźniki pośród grup leczonych z niefrakcjonowaną heparyną znacznie się różnią; ta ostatnia zmiana może być częściowo spowodowana różnicami w schematach niefrakcjonowanej heparyny w różnych próbach. 9-12,21-24 Częstość występowania poważnych krwawień zgłaszanych dla obu grup w tym badaniu jest zgodna z wcześniej opisaną 16-18. Ogólnie rzecz biorąc, zaobserwowane odsetki nawrotów były niskie, niezależnie od tego, czy pacjenci byli leczeni heparyną drobnocząsteczkową, czy heparyną niefrakcjonowaną. U pacjentów z rakiem częstość nawrotów była jednak dwukrotnie większa w obu grupach, co sugeruje, że leczenie przeciwzakrzepowe u tych pacjentów wymaga dalszej poprawy.
Wnioskujemy, że heparyna drobnocząsteczkowa i niefrakcjonowana heparyna są równie skuteczne i bezpieczne u niewyselekcjonowanych pacjentów z potwierdzoną zakrzepicą żył głębokich, z towarzyszącą zatorowością płucną lub bez niej. Ponadto heparyna drobnocząsteczkowa pozwala na uproszczenie schematów leczenia, tak aby można było skrócić pobyt w szpitalu, a odpowiednich pacjentów można leczyć poza szpitalem.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Wspierany przez dotację z Knoll AG, Ludwigshafen, Niemcy.
Komitet Piśmie Studiów Kolumba (HR Büller, M. Gent, AS Gallus, J. Ginsberg, MH Prins i R. Baildon) bierze odpowiedzialność za treść tego artykułu.
Author Affiliations
Poproś o ponowne przedłożenie wniosków do Profesora JW ten Cate, Academic Medical Center, University of Amsterdam, Meibergdreef 9, 1105 AZ Amsterdam Zuid-oost, Holandia. Instytucje i badacze biorący udział w badaniu są wymienione w dodatku.

dodatek
Oprócz członków Komitetu Piśmiennictwa w badaniu wzięły udział następujące instytucje i badacze. Komitet wykonawczy: JW ten Cate, HR Büller, M. Gent, J. Hirsh, MH Prins i R. Baildon; Komisja orzekająca: AWA Lensing, DR Anderson i EJR van Beek; Komitet ds. Bezpieczeństwa: JN Fiesinger i JGP Tijssen; Centra koordynacji i zarządzania danymi: Akademickie Centrum Medyczne, Uniwersytet w Amsterdamie, Amsterdam – A. van Barneveld, LT Eimers, YP Graafsma, R. Hettiarachchi, B. Hutten i K. Redekop; Hamilton Civic Hospitals Research Center, Hamilton, Ontario., Kanada – S. Haley, L. Liberale, T. Finch, S. Whittaker i L. Wilkinson; Centra uczestniczące (liczba pacjentów wnoszonych przez ośrodek podąża za nazwą ośrodka): Instytut Medycznej Semiotyki, Padwa, Włochy (96) – P. Prandoni, S. Villalta, B. Girolami, P. Bagatella, L. Rossi i A. Girolami; Medicina Interna e Oncologia Medica, Policlinico San Matteo , Pavia, Włochy (81) – F. Piovella, M. Barone, C. Beltrametti, S. Serafini, S. Siragusa i E
[patrz też: ceftriakson, chloramfenikol, nutrend ]
[hasła pokrewne: pieprzyca siewna, ból pod lewą łopatką przyczyny, neurologopedia lublin ]