Heparyna o niskiej masie cząsteczkowej w leczeniu pacjentów z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową ad

Pacjenci byli zapisywani, czy żylna choroba zakrzepowo-zatorowa rozwinęła się w szpitalu, czy podczas gdy pacjenci byli ambulatoryjni. Wykonalność leczenia w domu nie była brana pod uwagę przy ocenie kwalifikowalności. Po udzieleniu pacjentowi świadomej zgody, randomizację (stratyfikację w zależności od tego, czy pacjent był leczony tylko z powodu zakrzepicy żył głębokich lub z zatorowością płucną, a także stratyfikowano w zależności od centrum klinicznego) przeprowadzono przy użyciu algorytmu komputerowego i centralnego 24-godzinnego leczenia usługa telefoniczna, która zarejestrowała informacje o pacjencie przed ujawnieniem leczenia. Protokół badania został zatwierdzony przez komisje przeglądowe wszystkich ośrodków klinicznych. Schematy leczenia
Pacjenci losowo przydzieleni do heparyny drobnocząsteczkowej otrzymywali sól sodową reviparyny (Clivarin, Knoll, Ludwigshafen, Niemcy), podawano podskórnie w następujących ustalonych dawkach: 6300 jednostek anty-czynnik Xa dwa razy dziennie (zgodnie z pierwszym międzynarodowym standardem dla pacjentów z niską masą ciała). heparyna drobnocząsteczkowa), dla pacjentów o masie ciała powyżej 60 kg; 4200 jednostek dwa razy dziennie, dla pacjentów o masie ciała od 46 do 60 kg; i 3500 jednostek dwa razy dziennie, dla pacjentów o wadze od 35 do 45 kg. Pacjentów można było leczyć w domu, ale decyzję w tej sprawie pozostawił lekarz prowadzący. Pacjenci, którzy otrzymali część lub całość leczenia w domu, zostali pouczeni przez pielęgniarkę w metodzie samodzielnego wstrzykiwania. Gdy samodzielne podawanie nie było możliwe, wstrzyknięcia zostały wykonane przez krewnego lub pielęgniarkę.
Pacjentów losowo przydzielonych do niefrakcjonowanej heparyny leczono w szpitalu. Otrzymano dożylną iniekcję w bolusie 5000 jm (Liquemin, Roche, Bazylea, Szwajcaria), a następnie dawkę 1250 jm na godzinę podawaną w ciągłym wlewie dożylnym i dostosowano zgodnie z nomogramem.13 W praktyce ośrodki kliniczne stosowały aktywowany czas częściowej tromboplastyny od 60 do 85 sekund jako wartość docelowa lub stały stosunek od 1,5 do 2,5 razy wartości kontrolnej.8 Testy te były wykonywane od 6 do 12 godzin po rozpoczęciu leczenia lub od 6 do 12 godzin po aktywacji częściowej subterapeutycznej Czas mierzony tromboplastyną był mierzony, a inaczej codziennie.
Doustne leczenie przeciwzakrzepowe pochodną kumaryny rozpoczęto pierwszego lub drugiego dnia i kontynuowano przez ogółem 12 tygodni. Podczas leczenia badanym lekiem czas protrombinowy był mierzony co najmniej co drugi dzień, z dawką dostosowaną do osiągnięcia międzynarodowego znormalizowanego współczynnika od 2,0 do 3,0. Badany lek przerwano, gdy międzynarodowy współczynnik znormalizowany utrzymywał się powyżej 2,0 przez dwa kolejne dni, a pacjent otrzymywał badany lek przez co najmniej pięć dni.
Nadzór i działania następcze
Wszyscy pacjenci kontaktowali się codziennie podczas początkowego leczenia, po 14 dniach i po 12 tygodniach. Podczas każdej wizyty wykorzystano listę kontrolną, aby uzyskać informacje na temat objawów nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i krwawienia. Wszyscy pacjenci zostali poinstruowani, aby zgłaszać się do ośrodka klinicznego w trybie nagłym, jeśli pojawią się nowe objawy sugerujące zakrzepicę żył głębokich lub zatorowość płucną. W przypadkach podejrzenia zakrzepicy żył głębokich (na przykład, gdy wystąpił zwiększony ból lub obrzęk nóg) lub zatorowości płucnej (na przykład, gdy wystąpiła duszność lub ból w klatce piersiowej), pacjenci przeszli odpowiednie badania diagnostyczne
[więcej w: ceftriakson, bromazepam, anastrozol ]
[patrz też: alfa pvp skutki uboczne, artefakty ruchowe, ashwagandha skutki uboczne ]