Porównanie heparyny o niskiej masie cząsteczkowej z niefrakcjonowaną heparyną w ostrym zatoru płucnym cd

Wszystkie angiogramy i wenogramy zostały sprawdzone przez trzech czytelników, którzy nie byli świadomi wykonywania zabiegów. Ponadto, perfuzyjne skany płuc były systematycznie powtarzane u wszystkich pacjentów pomiędzy dniem 8 a dniem 11. Pełną morfologię krwi uzyskiwano dwa razy w tygodniu podczas początkowego okresu leczenia (od dnia do dnia 8) i kiedykolwiek wystąpiło jakiekolwiek krwawienie. Ciężką małopłytkowość zdefiniowano jako występującą, jeśli liczba płytek krwi spadła poniżej 50 000 na milimetr sześcienny lub jeśli wynosiła od 50 000 do 100 000 na milimetr sześcienny i towarzyszyły jej kliniczne objawy krwawienia lub zakrzepicy.
Krwawienie zdefiniowano jako istotne, jeśli było jawne i wiązało się ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny o co najmniej 2,0 g na decylitr lub z koniecznością przetoczenia 2 lub więcej jednostek krwi, lub jeśli krwawienie było wewnątrzczaszkowe lub zaotrzewnowe.
Zgony zostały sklasyfikowane jako spowodowane zatorowością płucną (gdy podczas autopsji pojawiły się silne dowody kliniczne lub dowody), krwotokiem, rakiem lub innymi przyczynami (w tym nieznanymi przyczynami).
Mierniki rezultatu
Pierwszorzędowym punktem końcowym było połączone zdarzenie wynikowe, zdefiniowane jako śmierć, objawowa nawracająca choroba zakrzepowo-zatorowa lub poważne krwawienie w ciągu pierwszych ośmiu dni badania. Ten łączny punkt końcowy został również oceniony w dniu 90. Dane o wszystkich potencjalnych zdarzeniach końcowych zostały przekazane niezależnemu komitetowi orzekającemu, którego członkowie nie byli świadomi wykonywania zabiegów.
Wtórnym punktem końcowym była zmiana od dnia do dnia 8 w zakresie wykrywalnej scyntygraficznie płucnej niedrożności naczyń, wyrażonej w procentach. Metoda zastosowana do obliczenia tego procentu została wcześniej opisana. 10 Każdemu płatowi przypisano wagę opartą na regionalnym rozkładzie przepływu krwi, jak następuje: prawy górny płat, 0,18; prawy środkowy płat, 0,12; prawy dolny płat, 0,25; lewy górny płat, 0,13; lingula, 0,12; lewy dolny płat, 0,2. Perfuzja każdego płata została oszacowana wizualnie na podstawie gęstości filmu i została oceniona w skali od 0 (nie perfundowana) do (zwykle perfundowana), z zastosowaniem półilościowej metody oceny (0, 0,25, 0,50, 0,75 , i 1). Każdy wynik perfuzji lobarowej został następnie obliczony przez pomnożenie wagi przypisanej do płata przez oszacowaną perfuzję tego płata i sumowanie sześciu oddzielnych punktów perfuzji lobar. Procent niedrożności naczyniowej obliczono jako: (1 – ogólny wynik perfuzji) × 100. Wszystkie skany zostały przeanalizowane niezależnie i ocenione według tej metody przez dwóch czytelników, nieświadomych przydziału pacjenta na leczenie. Przypadki, w których istniały spory (tj. Wszelkie bezwzględne różnice w punktacji o więcej niż 10 procent między dwoma czytelnikami) zostały ponownie ocenione przez obu czytelników i osiągnięto konsensus.
Analiza statystyczna
Pierwotna analiza została przeprowadzona na zasadzie zamiaru leczenia. Wyniki w dwóch leczonych grupach zostały porównane za pomocą dokładnego testu Fishera. Dziewięćdziesiąt pięć procent przedziałów ufności dla różnicy między obiema grupami pod względem częstości zdarzeń wynikowych obliczono z normalnym przybliżeniem do rozkładu dwumianowego. Test log-rank został wykorzystany do oceny różnic w skumulowanej częstości występowania zdarzeń.
Wyniki
Pacjenci
Tabela 1
[hasła pokrewne: Leukocyturia, belimumab, nutrend ]
[hasła pokrewne: alfa pvp skutki uboczne, artefakty ruchowe, ashwagandha skutki uboczne ]