reumatolog elbląg robotnicza

Ponadto, zazwyczaj u 25% pacjentów z hemofilią A rozwijają się przeciwciała hamujące czynniki krzepnięcia FVIII, które mogą spowodować, że dalsza terapia zastępcza będzie nieskuteczna (10). Pomimo wglądu w defekty genetyczne w hemofilii A, dokładne specyficzne dla narządów i komórek specyficzne pochodzenie FVIII były kontrowersyjne (2, 11, 12). Podczas gdy LSEC produkują FVIII, zajęliśmy się terapeutycznym potencjałem reopulacji wątroby za pomocą przeszczepionych LSEC u myszy hemofilii A. Nasze badania wskazują, że przeszczepione komórki mają potencjał na przyszłe zastosowania kliniczne. Ponadto badania te oferują odpowiednie kierunki, aby podejść do przywracania dodatkowych naczyń krwionośnych z przeszczepionymi EC. Wyniki Właściwości izolowanych FVB / N-Tie2. GFP LSEC. Aby zidentyfikować transplantowane EC u biorców, jako transdermalnych kontrolerów receptora tyrozynowego Tie2 (13) wykorzystano transgeniczne myszy FVB / N-Tie2a GFP, ponieważ tylko EC eksprymuje GFP. Ten reporter GFP pomógł w identyfikacji LSEC podczas ich charakterystyki in vitro. Analiza cytometrii przepływowej, w tym ekspresja GFP sterowana przez Tie2 i markery błonowe EC, np. PECAM-1 (CD31), endoglin (CD105), Flk-1 i Tie2, wykazały, że izolowane LSEC mają właściwości śródbłonka (Figura 1, A. E i nie pokazano). Komórki te wykazywały nieczęste zanieczyszczenia za pomocą 3% komórek CD45 + (Figura 1C); w obrębie tej frakcji CD45 + większość stanowiła CDllb + CD31 +, co dodatkowo wskazuje, że komórki pozbawione jakiegokolwiek markera śródbłonkowego były niezwykle rzadkie. Skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM) potwierdziła, że błona komórkowa izolowanych LSEC zawierała płytki sitowe ze zgrupowanymi fenestrami, inną charakterystyczną cechą sinusoidalnego śródbłonka wątrobowego (Figura 1, F i G) (14, 15). To ustaliło, że LSECs izolowane przez enzymatyczne trawienie wątroby, po którym następuje selekcja immunomagnetyczna z mysim swoistym dla śródbłonka. Przeciwciałem były wysoce wzbogacone (> 97% EC), a zatem były odpowiednie do naszych badań transplantacji komórek. Rysunek Właściwości izolowanych LSEC LFVB / N-Tie2. GFP i losy przeszczepionych LSEC. Cytometria przepływowa pokazująca GFP-dodatnie LSEC wybrane z anty-LSECs po komórkach CD45-pozytywnych zostały zubożone. Wybrane LSEC wykazywały ekspresję natywnego GFP w 77% (A); 96% wybarwione dla markera śródbłonkowego CD31 (B), a tylko 3% wybarwione dla CD45 (C). Co więcej, LSEC zawierające CD31 koeksprymowały dodatkowe markery śródbłonkowe, Flk-1 (D) i endoglin (E). (F i G) SEM pokazujące płytki sitowe z fenestrae na powierzchni LSEC (groty strzałek), kolejna cecha sinusoidalnych EC. (H) Drożdżowa wątroba FVB / N-Tie2A GFP wykazująca zabarwienie GFP (zielone) w LSEC, wraz z kojącową żyłą wrotną (gwiazdką). (I. K) Myszy FVB / N po transplantacji LSEC. (I) Dwie przeszczepione komórki zidentyfikowane przez wybarwienie GFP (zielone) w sinusoidach wątroby. (J) Zwiększone wszczepianie przeszczepionych LSEC tydzień po transplantacji komórek u myszy leczonych FLP. (K) Znacznie zwiększone przeszczepienie przeszczepionej LSEC tydzień po transplantacji komórek u myszy leczonych MCT. (L7S) Fluorescencja GFP w przeszczepionych LSECs w celu wskazania proliferacji komórek 3 miesiące po transplantacji u myszy traktowanych MCT. (L i P) Barwienie jądrowe za pomocą DAPI (niebieski). (M) Komórki Kupffera są wybarwione immunologicznie przeciwciałem F480 (czerwone). (Q) Komórki śródbłonka wybarwione immunologicznie przeciwciałem CD31. (N i R) immunobarwienie GFP. (O i S) Scalone obrazy ze wszystkich 3 paneli. Oryginalne powiększenie, × 2 500 (F); × 12,500 (G); X 200 (H. K); X 400 (P